| Szukaj w sklepie |
|
|
|
| Wybierz kategorię |
|
|
|
| Promocje |
|
|
|
| Multikulti wydaje |
|
premiera polska: 2010-07-29
Ircha Mikołaj Trzaska Clarinet Quintet with Joe McPhee [Mikołaj Trzaska / Wacław Zimpel / Paweł Szamburski / Michał Górczyński / Joe McPhee]
Lark Uprising
premiera polska: 2010-06-12
Yazzbot Mazut [Andrzej Szawara / Lena Romul / Szczepan Kopyt / Piotr Kowalski]
Mazut Mazut
premiera polska: 2010-03-15
Undivided [Wacław Zimpel / Bobby Few / Mark Tokar / Klaus Kugel]
Passion
premiera polska: 2010-03-15
Arek Skolik Special Trio
Detour Ahead
premiera polska: 2010-02-11
Tomek Sowiński and The Collective Improvisation Group
Synergy
premiera polska: 2009-12-09
Enterout Trio [Piotr Mełech / Adam Wróblewski / Sebastian Grzesiak]
Pink Ivory
premiera polska: 2009-11-10
The Light [Wacław Zimpel / Wojciech Traczyk / Robert Rasz]
Afekty
premiera polska: 2009-05-11
Raphael Rogiński
Bach Bleach
premiera polska: 2008-12-08
Tim Daisy / Wacław Zimpel with Dave Rempis & Mark Tokar
Four Walls
premiera polska: 2008-11-27
Yazzbot Mazut
W pustyni i w puszczy
premiera polska: 2008-11-14
Early Music Ensemble Scandicus
Laudario di Cortona - Italian Religious Songs From XIII Century
premiera polska: 2008-06-06
Tim Daisy / New Fracture Quartet
1,000 Lights
premiera polska: 2008-02-11
Zimpel / Traczyk / Rasz Trio
The Light
premiera polska: 2007-08-03
Dragons 1976 (Aram Shelton / Jason Ajemian / Timothy Daisy)
Dragons 1976
premiera polska: 2007-08-03
Piotr Zabrodzki / Artur Lawrenz
Trylobit
premiera polska: 2007-04-10
Bornus Consort / Marcin Bornus-Szczyciński
O NIEBEZPIECZEŃSTWIE ŻYWOTA CZŁOWIECZEGO - Pieśni Cypriana Bazylika (1535-1600)
|
|
| Laurence Family wydaje |
|
|
| Premiery wydawnicze w dystrybucji multikulti |
Maj 2009
Eremite Records
Tzadik Records
Multikulti Project
Kwiecień 2009
BAT Józef Broda
CAM Jazz
CAM Original Soundtracks
Clean Feed
HatART Records
Not Two
Rogue ART
Słuchaj Uchem
Marzec 2009
HighNote Records
Kilogram Records
Kolegium Europy Wschodniej
Not Two
P.A. Samograj
Savant Records
Luty 2009
482 Music
577 Records
BDE_BDOP Records
Blue Regard
DAWK Music
Emanem
Eremite Rec.
Golden Years
Henceforth Rec.
Intuition
Kkultowy
Latham Rec.
Love Rec.
Metalanguage
Omolade Music
P.A. Samograj
Porter Rec.
Psi Rec.
Rai Trade
Rastascan Rec.
Tuition
Styczeń 2009
Daptone Rec.
Differ-ant Rec.
Essential Jazz Albums
Essential Jazz Classics
Gambit Rec.
Groove Hut
HatART Rec.
ici d'ailleurs
Jazz Shot
Jazz Track
Lonehill Records
Milan Records
Milestone
Not Two
QL Music
Rare Live Recordings
Riverboat Rec.
Sahkorecordings
Southport Rec.
Synergy Records
Timmion / Total Sound Studios
Wax Train Rec.World Music Network
Grudzień 2008
Atavistic Rec.
Blue Regard
Delmark Rec.
Doubt Music
Emanem
GraveFace Rec.
Katalyst Entertainment
Multikulti Project
Nuscope Recordings
Okka Disk
Omolade Music
Psi Records
Undivided Vision Rec.
Listopad 2008
Clave Latina
Clean Feed
Definitive Rec.
Essential Jazz Classics
Free Factory
Gambit Records
Groove Hut
ici d'ailleurs
Impro Jazz Rec.
Jazz Beat
Jazz Collectors
Jazz Lips
Jazz Row Rec.
Jazz Shot
Jazz Track
Jazz VIP
Lonehill Rec.
Malanga Films
Multikulti Project
Not Two
Rare Live Recordings
Standing Oh!vation
Timmion/Total Sound Studios
V2 Music
Październik 2008
HepTown Rec.
Hermetic Rec.
Ilk Records
Moserobie Rec.
Music For Dreams Records
Not Two, Play/Rec
Pony Rec.
Rump Recordings
Smalltown Superjazzz
Smalltown Supersound
Stromland Rec.
STUNT Rec.
Sundance Rec.
Telle Records
Tzadik Rec.
Zone di Musica
Wrzesień 2008
Le Maquis
Suoni Di Jato
Leo Records
Bella Union
Accord, Jazzland
World Music Network
Riverboat Records
Think Global
Sierpień 2008
CAM Jazz
CAM Original Soundtracks
Earsay Records
Magda Records
Not Two
Trixie DVD
Tzadik Rec.
Lipiec 2008
Definitive Rec.
Denon Rec.
Disconforme Rec.
Essential Jazz Classics
Gambit Rec.
Groove Hut
HighNote
Impro Jazz Rec.
Jazz Beat
Jazz Collectors
Jazz Lips
Jazz Track
Kirkelig Kulturverksted
Lonehill Records
Malanga Music
Not Two
Rare Live Recordings
Savant
Standing Oh!vation
Czerwiec 2008
Atavistic
Black Saint
Brassland Records
Cake Music
Candid Rec.
Chocolate Industries
Constellation Records
Delmark Rec.
Dischi Della Quercia
Family Vineyard
GraveFace Records
HatART
Kill Rock Stars
La Societe Expeditionnnaire
Marriage Records
Multikulti Project
Okka Disk
P.W.Elverum & Sun
Premonition Rec.
Quarter Stick
Robcore Records
Soul Note
Southern Rec.
Stumptown Printers
Sub Rosa
Suicide Squeeze
Thrill Jockey Rec.
Touch and Go
Voodoo EROS
Maj 2008
482 Music
577 Records
Anything Goze
Bad Afro Rec.
Barely Auditable
Beak Doctor Rec.
BeatService Rec.
Blue Regard
Clean Feed
Collectables Rec.
Doubt Music
Emanem
Firehouse 12 Rec.
Gozen Reiji Rec.
Heavy Jazz Music Library
Henceforth Rec.
Ictus Rec.
Ilk Records
IML Records
Innova Rec.
KMB Jazz
Music For Dreams
Ninth World Music
Nu Bop Rec.
Play/Rec.
Rastascan Rec.
Rivbea Rec.
Rump Recordings
Smalltown Superjazzz
Smalltown Supersound
Sonoris
Spaceout Rec.
Splasc(h) Rec.
Spool Rec.
Sundance Rec.
Tapas Rec.
Tempted Rec.
Thrill Jockey Rec.
Kwiecień 2008
Black Hawk
BMC Rec.
Denon
Disconforme Rec.
Essential Jazz Classics
Fine And Mellow
Gambit Rec., HatART
Impro Jazz Records
Jazz Beat, Jazz Collectors
Jazz Row Rec.
Jazz Track
Lonehill
NOOD Rec.
Not Two
Rare Live Reco.
Standing Oh!vation
Swing Hat
Marzec 2008
HatART, HighNote
Just a Memory Rec.
Justin Time
Pepper Cake Rec.
Rogue ART
ROIR [Reach Out International Rec]
Savant, Tzadik
Luty 2008
Candid Records
Gambit Records
HatART, Intuition
Jazz Track
Le Maquis
Multikulti Project
PNL Records
San Juan Music, Tuition
Styczeń 2008
Clean Feed, Creative Sources Records
Creative Sources Records
Kilogram Records
PNL Records
|
| Po raz pierwszy u nas |
|
|
|
|
|
Zimpel / Traczyk / Rasz Trio |
|
| Nazwa |
Cena brutto |
 |
|
Zimpel / Traczyk / Rasz Trio - The Light
|
37.99 PLN |
|
Wydawnictwo: Multikulti Project (PL)
Rodzaj: Free Improvisation/Avant-Garde
Instrument lidera: clarinet
Nośnik: CD
ID: MPI003
Free Improvisation/Avant-Garde
premiera polska: 2008-02-11
kontynent: Europa
kraj: Polska
opakowanie: kartonowe etui
opis:
Miło nam poinformować, iż płyta 'The Light' zajęła trzecie miejsce w ankiecie współpracowników portalu Diapazon.pl na polską płytę jazzową 2008 roku. Oto wyniki:
1. Wacław Zimpel / Tim Daisy 'Four Walls'
2. Marcin Wasilewski Trio 'January'
3. Wacław Zimpel / Wojciech Traczyk / Robert Rasz 'The Light'
więcej można przezcytać na diapazon.pl
multikulti.com
Theo Jörgensmann o Zimpel / Traczyk / Rasz Trio:
Mimo, że Wacław Zimpel, Wojciech Traczyk i Robert Rasz należą do nowej generacji improwizatorów, legitymujących się wykształceniem akademickim, ich poszukiwania nowych form muzycznych nie wynikają wyłącznie z zainteresowania rozbudowaną formalnie europejską muzyką koncertową. Ich muzyka oddziałuje w dużo większym stopniu emocjonalną i rytmiczną siłą jazzu.
Żywiołowa i jednocześnie zmysłowa gra na klarnecie basowym przywołuje na myśl Johna Surmana albo Michela Pilza. Znaleźć dobrą pozycję wyjściową, współczesne brzmienie. Decyzja, by na płycie zagranej w trio zrezygnować z instrumentu harmonicznego zaskakuje i jest dowodem sporej odwagi. To co oczywiste dla pianisty albo gitarzysty, jest dla improwizującego klarnecisty nadal niemałym wyzwaniem. To dowód jak pewnie i przekonująco Zimpel opanował rzemiosło improwizatora. W niemałym stopniu wspomagają go jego muzyczni partnerzy. Perkusista Robert Rasz i basista Wojtek Traczyk tworzą świetnie zgraną sekcję rytmiczną. Ich intensywny, interaktywny styl gry przenika przebieg improwizacji tworząc homogeniczne brzmienie, któremu nie doskwiera brak instrumentu harmonicznego. Dobry zespół, któremu trzeba życzyć czasu potrzebnego na pełną realizację muzycznych pomysłów.
Theo Jörgensmann
Wacław Zimpel - klarnecista, klarnecista basowy, kompozytor.
Urodził się 27 lipca 1983 roku. Na polskiej scenie muzycznej zadebiutował jako współtwórca jazzowej formacji EMERGENCY, poszukując własnych, oryginalnych środków wyrazu, opartych na tradycji jazzu i współczesnej muzyce klasycznej. Jego główną inspiracją jest tworczość takich artystów jak Eric Dolphy, John Coltrane, Ornette Coleman, Jimmy Giuffre, Anton Webern, Igor Strawiński. Poszukiwania muzyczne Wacława Zimpla skupiają się głównie na nowoczesnym podejściu do materiału dźwiękowego w improwizacji, wykorzystując dwudziestowieczne techniki kompozytorskie w prowadzeniu melodii i harmonii. Charakterystyczne dla jego muzyki jest również podejscie do brzmienia zespołu, poprzez oryginalne zestawienia instrumentów.
Wacław Zimpel występował w ramach projektow: MIKOŁAJ TRZASKA QUARTET, TRZASKA / ZIMPEL / DYS, ZIMPEL / KUSIOŁEK, CLARINET SUMMIT z Theo Jorgensmannem i braćmi Oleś. Wykonuje również kameralnie i solowo muzykę klasyczną.
Robert Rasz - absolwent Wydziału Jazzu Szkoły Muzycznej II st. Im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Studiuje instrumentalistykę na Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Współpracuje z licznymi zespołami muzycznymi m.in. Emergency, Raalya, Zimpel / Traczyk / Rasz Trio, Kadabra, jak również z indywidualnymi, wybitnymi artystami, takimi jak: Gabriela Kulka, Piotr Rodowicz, Mikołaj Trzaska, Jerzy Małek, Wojciech Pulcyn, Piotr 'Bocian' Cieślikowski czy Marcin Małecki. Brał udział w wielu festiwalach m.in. Nordischerklang w Graisfwald (Niemcy) . W 2002 roku zdobył indywidualne wyróżnienie na krakowskim festiwalu Jazz Juniors, a w 2005 roku wraz z zespołem uhonorowany został I nagrodą dla Najlepszego Zespołu Jazzowego na Festiwalu 'Nadzieje Warszawy'.
Wojciech Traczyk - kontrabasista i kompozytor jazzowy. Jest absolwentem wydziału jazzu PSM im. F. Chopina w Warszawie w klasie kontrabasu Zbigniewa Wegehaupta oraz wydziału jazzu Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie kontrabasu Adama Kowalewskiego. Jego artystyczne poszukiwania skoncentrowane są na budowaniu indywidualnego języka w oparciu o szeroko rozumianą tradycje muzyczną. Współpracuje z wieloma muzykami i współtworzy projekty prezentujące różne stylistyki, między innymi: Marcin Masecki, Maria Peszek, Muzykoterapia, Tworzywo Sztuczne, Timeless, Telewizor, Zimpel&Traczyk&Rasz Trio, których cechą wspólną jest oryginalność brzmienia i emocjonalna siła wyrazu.
diapazon.pl:'...Wiele skłania do mówienia przy okazji ich kompozycji o ewokowanej środkami muzycznymi zadumie (kompozycja 'Drugie zabicie psa', z tytułem pożyczonym od Marka Hłaski). Surowe brzmienie zespołu, ocieplane przez matowy dźwięk klarnetu basowego nadaje synkopowanym medytacjom melancholijnego uroku. Choć nie brak na krążku utworów o żwawszych wibracjach. 'The Light' przynosi bowiem jazz otwarty zarówno na nowe inspiracje, np. płynące z rocka ('Where Did You Sleep Last Night' Nirvany), jak i sięgający do tradycji. Ale nie tej kojarzonej z głównym nurtem, lecz z dziedzictwem jazzu free - skoczny nieomal po chasydzku 'Straight Up And Down' Erica Dolphy'ego. Wyjątkową inwencję wykazali muzycy w interpretacji nieśmiertelnej 'Lonely Woman' Ornette'a Colemana. Egzystencjalna ballada przybiera w ich wizji rozmiary wzniosłego hymnu, sprawiając wrażenie jakiegoś jazzowego Dies Irae.
Przykuwające uwagę aranżacje, interesujące kompozycje, improwizacja czerpiąca zarówno z wyobraźni jak i erudycji (nie tylko muzycznej), bogactwo środków wyrazu - wszystko to skłania mnie do uznania 'The Light' za jeden z najciekawszych debiutów w polskim jazzie ostatnich lat...'
[Maciej Nowak]
diapazon.pl
Jazz Word; 2009-06-13
'...Consisting of Waclaw Zimpel on clarinet and bass clarinet, bassist Wojtek Traczyk and drummer Robert Rasz, the Polish band leans more towards jazz - confirmed by the inclusion of tunes by Ornette Coleman and Eric Dolphy, as well as one of the rock band Nirvana. You would also expect similar Grunge influences on the other band, since drummer Jacob Felix Heule and bassist Tony Dryer also perform as a brutal improv/grind duo called Ettrick. However the two have also worked in freer situations with experimenters like drummer Weasel Walter. Furthermore the third member - clarinetist and bass clarinetist Jacob Lindsay - is at home in both improvised and notated experimental music situations with improvisers such as bassist Damon Smith,
Taking off from these influences Ideas of West is more concerned with sound painting then swinging. Meanwhile, as a trio, Zimpel/Traczyk/Rasz has involved themselves in cutting edge improv, playing with another Bay area reedman, Aram Shelton. Both drummer and clarinetist have been in bands led by saxophonist Miko1aj Trzaska, while Zimpel was part of Clarinet Summit featuring German reed man Theo Jorgensmann.
Reconstituting the Dolphy and Coleman lines on The Light, the Polish trio works up from the bottom by contrasting walking bass parts with disconnected drum splashes, then fragmenting the theme at transitional points. On 'Straight Up and Down' Zimpel peeps and shrills the melody on top of broken-octave bass accompaniment and percussion ratamacues and rebounds. 'Lonely Woman' becomes similarly opaque with the theme outlined in thick double bass pumps and dramatic tongue lunges from Zimpel until sul tasto string sluices surround the melody, quieting it to a hushed diminuendo.
On the other hand, 'Drugie zabicie psa' - composed by the clarinetist with no translation provided - is all methodical string reverb, rim shots and understated reed patterning. Restrained in the exposition, Zimpel's playing stays languendo, but he opens up the tune with whistles, understated breaths and slurs. Meantime Rasz outputs blunt drags and paradiddles and Traczyk thick double stopping.
The bassist's 'Mama z Katmandu' - 'mother at the mountain' perhaps? - starts off with a funky backbeat from the bassist and drummer and what sounds like Zimpel distorting the melody with a melodica or another electronic woodwind. The rhythm section maintains a constant pulsation, as the clarinetist descends into the chalumeau register while intensely trilling a moderato tone that links to Tony Scott's Bop period.
No suggestion of Scott or other earlier jazz clarinetists can be heard on Idea of West. Reed line attribution only goes back as far as Jimmy Giuffre in the 1960s, with an overlay of airy and atonal stylists such as Berlin's Wolfgang Fuchs figuring in Lindsay's work as well. Divergence between the Polish and American trios' approaches is evident on the Yanks' track which involuntarily appropriates the other CD's title: 'Light from another Light'. While Zimpel deals in medley and notes, Lindsay confines himself to the respiration of flat-line low pitches. Producing blurry, splintered air, his wide-bore solo interlocks with ceremonial gong rattling and raw cymbal scrapes from Heule and single-string strokes from Dryer.
Supple in their connection and tough in their output, the string-and-percussion duo never touches on funk beats or clichéd time-keeping, but instead fades in and out of contrapuntal partnership with Lindsay's polyphonic tongue slaps and stops. Witness their connection on 'Before There Was Mass' and 'As I Said That Them Became' - with titles that actually sound as if they were hurriedly translated from Polish. Based on a composition by Heule, the later tune builds up from blunt, hard drum beats and sul ponticello string sweeps to a solid, cascading almost organ-like contralto line from Lindsay, then cymbal scuffs and jagged bass runs are added. Cumulating in miasmatic, crackling timbres, the track ends with a drum pop. The first number displays similar intimations of ring-modulator-like clangs as sibilant, vibrating nodes from the clarinetist escalate to quivering lip bubbles and throat growls from Lindsay, accompanied by the intermittent cohesion of tremolo pulses from Dryer and faint bell-ringing from Heule.
Fascinating and individual approaches to producing multi textures from only three instruments, each CD is equally satisfying...'
[autor: Ken Waxman]
pełny tekst recenzji dostępny na www.jazzword.com
Jazz Forum; 2008-7/8, ocena: * * * *
'...Płytę tria Zimpel / Traczyk / Rasz włożyłem do mego odtwarzacza z radością i nadzieją (dodam od razu, że nie została zawiedziona) przy-najmniej z dwóch powodów. Po pierwsze dlatego, że jest to już drugie wydawnictwo, które pojawiło się na rynku z inicjatywy poznańskiego dystrybutora płyt spod znaku jazzowej awangardy (choć nie tylko, bo również muzyki klasycznej) Multikulti Project. Ucieszył mnie fakt, że właścicielom Multikulti przestała już wystarczać sama dystrybucja muzyki, którą uważają za wartościową - postanowili też podjąć ryzyko jej produkowania i wydawania.
I właśnie rodzaj muzyki promowanej przez poznańskiego wydawcę jest drugim powodem mojej satysfakcji. O ile bowiem scena szeroko rozumianego środka jazzu jest w Polsce dość dobrze dokumentowana, o tyle muzycy grający jazz nieco trudniejszy - a przecież i takich w Polsce mamy - mają znacznie mniej okazji do zaprezentowania swojej twórczości szerszej publiczności, wydając ją w postaci płyty.
Z jednej strony trudno się temu dziwić - jazz tak czy owak nie sprzedaje się przecież w wysokich nakładach - z drugiej zaś tym bardziej cieszy fakt, że ktoś mimo wszystko uważa, że warto. A warto również ze względu na - jeśli taki można powiedzieć - 'zrównoważony rozwój' samej muzyki jazzowej w naszym kraju. Jazz, jak słusznie przypomina Wynton Marsalis, nie może bowiem zapominać o własnej tradycji, ale też nie może się ograniczać do jej odtwarzania. Aby jazz pozostał muzyką żywą, muzyką, która wyraża doświadczenia kolejnych pokoleń, potrzebne jest sięganie do nowych źródeł inspiracji, tworzenie nowych języków i form. Oczywiście, nie zawsze tego rodzaju poszukiwania kończą się powodzeniem, niemniej jednak bez ich podejmowania jazz przerodziłby się w muzykę skostniałą, muzealną.
Klarnecista Wacław Zimpel, kontrabasista Wojciech Tkaczyk i perkusista Robert Rasz to artyści młodzi, muzycy, którzy właśnie skończyli studia, lub też jeszcze są w ich trakcie. Mają już jednak za sobą wystarczająco dużo muzycznych doświadczeń, aby tworzyć muzykę dojrzałą. Chociaż mają wykształcenie akademickie, to - jak pisze Theo Jörgensmann w komentarzu do płyty - 'ich poszukiwania nowych form muzycznych nie wynikają wyłącznie z zainteresowania rozbudowaną formalnie europejską muzyką koncertową. Ich muzyka oddziałuje w dużo większym stopniu emocjonalną i rytmiczną stroną jazzu'. Nieprzypadkowo to właśnie Jörgensmann został poproszony o napisanie komentarza do płyty, gdyż bez wątpienia jego twórczość jest jednym z punktów odniesienia dla zapisanej na niej muzyki.
Oprócz kompozycji członków Tria na płycie znajdujemy jeden utwór Erica Dolphy'ego, 'Lonely Woman' Ornette'a Colemana, a także kompozycję rockowej grupy Nirvana. Dolphy to z pewnością ważna inspiracja dla klarnecisty Wacława Zimpela, zwłaszcza jeśli chodzi o grę na klarnecie basowym. Colemana możnaby w pewnym sensie uznać za patrona całej koncepcji muzyki granej przez trio, a Nirvana to po prostu znak czasu.
Z drugiej strony warto zauważyć, że chociaż przyzwyczailiśmy się myśleć o Colemanie i Dolphym jako o awangardzistach, to przecież w międzyczasie stali się już oni klasykami jazzu. Nie można oczywiście powiedzieć, że reprezentują jego środek, ale nawiązanie do ich koncepcji to w jakimś sensie również nawiązanie do tradycji. I takiego twórczego przetwarzania awangardowej tradycji należy życzyć triu Zimpel / Tkaczyk / Rasz...'
[Jarosław Merecki]
recenzja dostępna także na diapazon.pl
Dziennik; 2008-08-08, ocena: * * * * *
'...Zimpel / Traczyk / Rasz to młode trio muzyków, którzy inspirują się awangardą jazzu lat 60. 'The Light' jest płytą koncertową, która ukazuje ich niemałe możliwości improwizatorskie. Zespołowi pogratulować należy wizji i odwagi: takiej muzyki w Polsce zdominowanej przez mainstream i klezmerkę raczej się nie grywa. Wreszcie pojawiła się u nas nowa fala artystów, którzy nie mają kompleksów: potrafią odnależć się w tradycji, ale nie obawiają się też przemawiać językiem własnym i oryginalnym...'
[Tymon Tymański]
Audio Video; 2008-07, ocena: REWELACJA
'...Jak się okazuje, potencjał polskiej sceny jazzowej jest ogromny, niestety nasza fonografia raczej rzadko wychodzi mu naprzeciw. Trio złożone z klarnecisty Wacława Zimpela, basisty Wojtka Traczyka i perkusisty Roberta Rasza porusza się w rejonach penetrowanych przez Theo Jorgensmanna, Erica Dolphy'ego czy Ornette'a Colemanna z przełomu lat 50. i 60. Muzycy potrafią to robić jednak z zachowaniem własnej indywidualności wyrosłej z akademickiej edukacji muzycznej. Ambitna, pełna fascynujących pomysłów melodycznych i brzmieniowych płyta...'
[Marek Romański]
Gazeta Wyborcza 2008-03-20:
'...Klarnecista Wacław Zimpel, basista Wojciech Traczyk i perkusista Robert Rasz należą do młodej generacji polskich jazzmanów - poszukujących i prawdziwych improwizatorów.
Podstawy do tej muzycznej podróży dało im akademickie wykształcenie. Wykorzystują więc dwudziestowieczne techniki kompozytorskie, odważnie sięgają po skomplikowane harmonie, poszarpane linie melodyczne i rytmy. I właśnie dlatego ich muzyka pełna jest żarliwości, drapieżności i świeżego tchnienia sztuki improwizacji.
Dowodem ich niezwykłej inwencji jest koncertowe nagranie 'The Light' zrealizowane podczas ubiegłorocznej edycji Made in Jazz Festival w Poznaniu...'
[Tomasz Handzlik]
Odra, #08/2008
Jazzowa awangarda lat sześćdziesiątych po raz kolejny inspiruje: na pierwszej płycie tria Zimpel / Traczyk / Rasz znalazły się, obok utworów napisanych przez klarnecistę lub kontrabasistę, kompozycje Erica Dolphy'ego i Ornette'a Colemana. Przyjęcie takiego patronatu, co jasne, świadczy o wysokich wymaganiach stawianych przez zespół własnej muzyce; niemniej staje się również swoistym wyzwaniem rzucanym współczesnej kulturze. Pardon za uogólnienie, ale nie będzie przesadą teza o dzisiejszej (odbiorczej, ale chyba też wykonawczej) przewadze nurtów ułatwiających nad poszukującymi.
The Light to bardzo udany efekt muzycznych poszukiwań. Oczywiście, Zimpel, Traczyk i Rasz sięgają do odkryć sprzed czterech dekad z okładem nie po to, by je powtórzyć. Dolphy i Coleman są potrzebni muzykom z tria do przemyślenia i zaproponowania już ich własnej estetyki. Dużo o niej mówi wstępna ścieżka, wykonana na kontrabasie solo. Wojtek Traczyk konstruuje strukturę rytmiczną, tak jednak szarpie struny, by wybrzmienia kolejnych nut kontrastowały z podziałem akcentów: z rytmem łączy się rozkołysanie tworzonej i zagarnianej przestrzeni, ciągle jednak pozostaje ona otwarta. Tradycja free, do której trio nawiązuje, nie polega na grze bez reguł, lecz na uwalnianiu kolejnych możliwości muzyki. Zimpel, Traczyk i Rasz będą więc raczej powściągać ekspresję, niż ją potęgować. Owszem, nie brakuje fragmentów zagęszczonych: kontrapunkt kontrabasu w Mamie z Katmandu, dynamiczne bębny na początku Straight Up And Down czy klarnet basowy przetwarzający piosenkę Nirvany na free. A przecież muzyka tria okazuje się czymś potencjalnym: w tym sensie, że kolejne dźwiękowe rozstrzygnięcia oznaczają wolny wybór spośród wielu możliwości. Dlatego zespól lubi obniżanie dynamiki (The Light), przedkłada próbowanie nad dopowiadanie (Recall), nie waha się też powstrzymać kulminacji i wrócić ze spokojną melodią.
autor: Adam Poprawa
SLAJD
Klarnecista Wacław Zimpel, kontrabasista Wojtek Traczyk i perkusista Robert Rasz - oto świeża krew w polskim jazzie. A właściwie jego poszukującej mniejszości, znajdującej inspirację we free jazzie lat 60. czy współczesnej europejskiej awangardzie. Na debiutanckim albumie tria znajdziemy - obok kompozycji własnych - utwory Erica Dolphy'ego i Ornette'a Colemana, a rekomendację w komentarzu do płyty wystawił wybitny klarnecista Theo Jörgensmann. Młodym, ale gruntownie wykształconym muzykom udaje się wypracować własny język. To język żarliwy (Zimpel), intensywny (Rasz), chwilami brudny i dosadny (Traczyk). A przy tym pełen improwizatorskiego polotu i oszczędny w dawkowaniu emocji. 'Hot' robi się tylko wtedy, kiedy to naprawdę potrzebne.
'The Light' jest zapisem występu z ubiegłorocznej edycji poznańskiego Made in Jazz Festivalu i świadczy o koncertowej klasie młodego tria. Trudno tu doszukać się wad nagrań 'live', znanych każdemu fanowi avant-jazzowych wypraw w nieznane: skopanego brzmienia, gmatwania się w wiodących donikąd solówkach, ziejących nudą przestojów. Album może być też świetnym wprowadzeniem w świat free. W tym wypadku warto zacząć jego konsumpcję od końca, który kryje spopularyzowaną przez Nirvanę balladę Leadbelly'ego 'Where Did You Sleep Last Night?'.
autor: Jędrzej Słodkowski
Liner notes Theo Jörgensmann:
Despite the fact that Wacław Zimpel, Wojciech Traczyk and Robert Rasz belong to the new generation of improvisers
with sound academic backgrounds, their search for new musical forms does not only reflect their interest in formally complex European concert music. Their music fascinates first and foremost through the emotional and rhythmic power of jazz.
Unrestrained and at the same time sensuous bass clarinet is reminiscent of John Surman or Michel Pilz whose trademark was the right punch line and mood. It is truly brave and surprising that the trio decided to do without any harmonic instrument. What may be obvious to a pianist or a guitar player is still quite a challenge for an improvising clarinetist. This proves how confident and convincing Zimpel's craftsmaship is. It is admittedly greatly supported by his musical partners, the drummer Robert Rasz and the bass player Wojtek Traczyk, all three of them make a perfectly tuned rhythmic section. Their intensive, interactive style dominates the course of improvisation and creates a homogenous sound unimpaired by the absence of harmonic instruments. A good band that can only wish for ample time to work on their musical ideas.
muzycy:
Wacław Zimpel: clarinet, bass clarinet
Robert Rasz: drums
Wojciech Traczyk: bass
utwory:
1. Intro
2. Mama z Katmandu [Wacław Zimpel]
3. The Light [Wojciech Traczyk]
4. Straight Up And Down [Eric Dolphy]
5. Drugie zabicie psa [Wacław Zimpel]
6. Recall [Wacław Zimpel]
7. Lonely Woman [Ornette Coleman]
8. J20, 19-23 [Wojciech Traczyk]
9. Where Did You Sleep Last Night (My Girl) [Nirvana]
wydano: 2008-02-11
nagrano: Estrada, Scena na Piętrze, Poznań, 19.05.2007
more info: www.multikulti.com
more info2: www.waclawzimpel.com
|
|
|
|
|
Inne produkty z tej samej kategorii |
|
|
